Hatay’da Depremin Üçüncü Yıl Dönümünde Mezarlıklarda Derin Hüzün

Kahramanmaraş merkezli depremlerin üçüncü yıl dönümünde, Hatay’da yaşayanlar kaybettikleri sevdiklerini anmak için mezarlıklara akın etti. Bu özel günde, mezarları ziyaret eden vatandaşlar, kaybettikleri yakınlarının başında gözyaşlarına boğuldu.

Çocukların mezarlarına bıraktıkları oyuncaklar, hüzünlü anların bir parçası oldu. 6 Şubat 2020’de meydana gelen felakette Hatay’da yaklaşık 25 bin kişinin hayatını kaybettiği bilgisi, bu anma gününde bir kez daha hatırlandı.

Hatay Deprem Şehitliği’nde yoğun bir kalabalık gözlemlendi. Ziyaretçiler, sevdiklerinin mezarlarında dua etmeyi, bakım yapmayı ve onların hatıralarını yaşatmayı ihmal etmedi. Her bir kabir, derin bir acının ve özlemin simgesi haline geldi. Kaybettiklerini anmak için bir araya gelen insanlar, duygusal anlar yaşadı.

Semahir Diler, depremde iki ablasını ve çocuklarını kaybetmiş bir aile üyesi olarak duygularını paylaştı. “Bir ablamın enkazına ulaşamadık, onu göremedik. Diğer ablam köy mezarlığında yatıyor. Acımız çok derin, hiçbir kelime tarif edemez.

Toplamda 20 kişiyi kaybettim; acım dinmiyor” dedi. Semahir’in yaşadığı kayıplar, felaketin ne kadar yıkıcı olduğunun bir örneği olarak dikkat çekti.

Ömer Urfalı da benzer bir acı ile baş başa. Ablasını, eniştesini ve yeğenlerini kaybetmiş olan Urfalı, “Ablam, eşi ve çocukları hepsi gitti. Böyle bir acı yaşaması kimseye nasip olmasın. Herkes aynı duygularda birleşti. Allah hepsinin mekanını cennet eylesin” şeklinde konuştu.

Hatay, bu yıl da depremde kaybettiklerinin anısını yaşatmak için bir araya gelenlerle dolup taştı. Mezarlıklardaki yoğunluk, toplumun acılarının ne denli taze olduğunu bir kez daha gösterdi.

Yaşanan büyük felaketin ardından, kayıplarını unutmamak ve onları yaşatmak için yapılan bu tür ziyaretler, pek çok insan için bir nebze olsun teselli kaynağı oldu.

Bu anlamlı günde, Hatay halkı, yaşadıkları büyük kayıpları birlikte paylaşıp anarken, acılarının yaraları biraz olsun sarılmaya çalışıldı. Herkesin bir arada olduğu bu anlar, dayanışmanın ve umudun simgesiydi. Mezar ziyaretleri, kaybedilenlerin ruhunu yaşatmak ve onlara olan özlemi dile getirmek için bir fırsat sundu.

Yorum yapın