6 Şubat 2023 tarihinde meydana gelen deprem, Acil Tıp Teknisyeni Ahsen Tapar’ın (24) hayatında derin bir iz bıraktı. Ahsen, yaşadığı travmanın ardından “6 Şubat benim ikinci doğum günüm” diyerek hayata yeniden tutunuşunu vurguladı.
Malatya’nın Doğanşehir ilçesinde yaşayan Tapar ailesi, ilk depremin ardından güvenli bir yer arayışına girdi ve Doğu Mahallesi’ndeki dedeleri Mehmet Tapar’ın evine taşındı. Ancak, ikinci depremle birlikte bu ev de yıkıldı ve Tapar ailesi enkazın altında kaldı.
Depremin ardından, Ahsen ve ailesi, 7.6 büyüklüğündeki ikinci sarsıntıda, müstakil evlerinin yıkılmasıyla hayatta kalma mücadelesi verdi. Enkaz altında kalan dedesi ve diğer aile üyeleri, çevredekilerin yardımıyla kurtarılırken, Ahsen çıkamadı.
İlerleyen süreçte, yapılan çalışmalarla enkazdan çıkarılan Ahsen, hastaneye kaldırıldığında sol bacağını kaybettiğini öğrendi. O anları hatırlamadığını, ama kendine geldiğinde yaşadığı kaybın acısını hissettiğini söyledi.
Ahsen, bir yandan bacağını kaybetmiş olmanın derin üzüntüsünü taşırken, diğer yandan yaşamak için bir mucize olduğunu düşündüğünü dile getirdi.
“Benim için yaşamak bile mucizevi bir durumdu” diyen Tapar, ailesinin hayatta olmasının kendisine verdiği güçle, “Anne giden bacak olsun, hepiniz hayattasınız, bunu da atlatacağım” cümlesini kurduğunu aktardı.
Yaşadığı dramatik olayların ardından 22 operasyon geçiren Ahsen Tapar, eski sağlığına kavuşarak mesleğini yeniden icra etmek istediğini belirtti. Yatağa bağlı bir yaşam sürmesine rağmen, hayata tutunma çabası ve inancıyla dolu olduğunu ifade etti.
“Telefonum enkazda kalmıştı, geçmişim oradaydı. O ev benim doğduğum evdi, çocukluğum oradaydı. Ben orada bütün hayatımı geride bıraktım” diyerek yaşadığı kaybı anlattı.
Depremin getirdiği yıkımın ardından annesi Sevim Tapar, o anı duygularını paylaşarak anlattı. Ahsen’in içeride kaldığını ve kendisinin de enkaz altında sıkıştığını belirten Sevim Hanım, “Çok kötü salladı. Sadece kapının önüne kadar kaçabildik. Ahsen arkamızda kaldı” dedi.
O an yaşadığı korkuyu ve çaresizliği dile getirirken, “Ambulans geldiğinde ilk Ahsen’i götürdüler. Çok yalvardım kızımın yanına alın beni diye ama almadılar” diyerek o günün zor anlarını hatırladı.
Ahsen’in durumunu hastanede öğrendiğinde, onu tanıyamadığını da aktaran annesi, “Bu mu Ahsen” dediğini hatırlayarak o kötü günün bir daha yaşanmaması dileğini yineledi.
Ahsen Tapar, yaşadığı tüm zorluklara rağmen hayatına devam etmenin ve insanlara yardım etmenin önemini vurgulayarak, deprem sonrası yaşananları unutulmaması gereken bir ders olarak nitelendirdi.