Kahramanmaraş’ta, 6 Şubat depremlerinin yıldönümünde Gül Gülaçtı, küçükken dizinde yattığı babaannesi Gülüş Gülaçtı’nın mezarını ziyaret etti. Bu özel anı, geçmişe dair hatıraları yeniden canlandırmak için seçen Gülaçtı, mezarın yanına uzanarak başını mezar taşına yasladı.
Bu sırada derin düşüncelere dalan genç kadın, yaşadığı kayıplarla dolu geçen yılları anımsadı.
Depremin merkez üssü Kahramanmaraş’ta, kayıplarını anmak için bir araya gelenler, Kapıçam Şehir Mezarlığı’na akın etti. Gece saatlerinden itibaren mezarlık, kaybettikleri sevdiklerinin mezarları başında Kur’an-ı Kerim okuyarak dua eden insanlarla doldu.
Bu anma etkinliği, yaşanan acıları paylaşma ve unutmadıklarını gösterme amacı taşıyordu.
Mehmet Özal, depremde kaybettiği yakınlarının mezarını ziyaret ederken, hissettiği duyguları şöyle dile getirdi: “Felaketin üzerinden 3 yıl geçmesine rağmen acılarımız ilk günkü gibi taze. Kayınbiraderim, eşi, baldızım ve kızı deprem gecesi hayatını kaybetti.
Onları burada yalnız bırakmadık; dua ediyoruz. Bugün, hatırlamak ve unutmamak için buradayız. 4’ü 17 geçe yaşadığımız korku hala içimizde. O gün kötüydü, acı bir hadise olarak aklımda kalacak. Anlatırken bile içim ürperiyor. O soğukta enkazın altında kaldılar.
Gerçekten zor bir gündü.”
Gül Gülaçtı, babaannesinin mezarını ziyaret etme ihtiyacı hissetti. Üzerine battaniye alarak mezar taşına yaslanıp, geçmişteki güzel anılarını ve kayıplarını düşündü. Uzun bir süre orada kalarak, sevgi dolu anılarla dolu bir zaman dilimi yaşadı.
Gülüş Gülaçtı’nın hatırası, genç kadının hayatındaki en özel anılardan biriydi ve onu anmak, kaybı ile başa çıkmanın bir yolu haline geldi. Bu tür anma etkinlikleri, depremde kaybedenlerin aileleri için önemli bir unutma ve anma fırsatı sunuyor.